هریت وقتی متوجه می‌شود که برخی آهنگ‌ها می‌توانند او را به زمان گذشته ببرند، هنر را در حال تقلید از زندگی می‌یابد. در حالی که او گذشته را از طریق یادآوری‌های عاشقانه از دوست‌پسر سابقش زنده می‌کند، سفر زمانی‌اش با یک علاقه‌مندی جدید در حال حاضر تداخل می‌کند. در حالی که او سفرش را از طریق ارتباط هیپنوتیک بین موسیقی و حافظه طی می‌کند، از خود می‌پرسد – حتی اگر بتواند گذشته را تغییر دهد، آیا باید این کار را بکند؟