شور بزرگ

این یک کنجکاوی واقعی است؛ در بهترین حالت یک فیلم معقول، اما همچنین یک جواهر کوچک دلنشین. داستانی وجود دارد (در خط "یک ستاره متولد می‌شود")، اما این تنها به عنوان بهانه‌ای عمل می‌کند، زیرا مهم‌تر از آن، نوعی دایره‌المعارف متحرک از حدود ۳۵ ستاره است که در یک فیلم گفتگویی debut می‌کنند (اگرچه برخی از آن‌ها قبلاً یک فیلم گفتگویی ساخته بودند)، از امکانات صوتی فنی و از فیلم‌سازی. علاوه بر همه این‌ها، این فیلم سرگرم‌کننده و گاهی خنده‌دار است و دارای جملات کوتاه زیبایی است که مرا به خنده می‌اندازد. این فیلم همچنین به خاطر تمسخر ژانرهای معمولی فیلم‌های آلمانی (مانند رمان‌های شیرین بیش از حد که شامل نظامی‌ها می‌شود)، بازیگری بیش از حد سنگین و فیلم‌سازی به طور کلی قابل توجه است. باید به این یکی اشاره کنم: یک پارودی کوتاه و به شدت خنده‌دار از "فرشته آبی". آنچه این فیلم در واقع می‌گوید این است: هیچ فیلمی را خیلی جدی نگیرید. (جی. استید)