گروه خانواده باور از کمیته ملی دموکرات درخواست می‌کند تا در کنوانسیون ۱۸۸۸، آهنگی از کمپین گروور کلیولند را بخوانند، اما به جای آن تصمیم می‌گیرند به سرزمین داکوتا بروند به دعوت یکی از خواستگاران دختر بزرگشان. در آنجا، پدربزرگ باور با ایده‌های طرفدار کلیولند خود مشکل ایجاد می‌کند، زیرا ساکنان داکوتا به طور کلی جمهوری‌خواه هستند و امیدوارند که این سرزمین به عنوان دو ایالت (داکوتای شمالی و جنوبی) به رسمیت شناخته شود تا چهار سناتور جمهوری‌خواه به واشنگتن فرستاده شوند. کلیولند با این طرح مخالفت می‌کند و از ارجاع آن به کنگره خودداری می‌کند. وقتی کلیولند در رأی‌گیری عمومی پیروز می‌شود، اما هریسون به دلیل آرای الکترال رئیس‌جمهور می‌شود، ساکنان داکوتا (به ویژه یک زوج جوان در حال دعوا) تصمیم می‌گیرند در صلح زندگی کنند و کلیولند قبل از ترک دفتر خود به دو داکوتا ایالت می‌دهد (به همراه دو ایالت دیگر که به دموکرات‌ها رأی می‌دهند، تا منافع هر دو حزب برابر شود).