پس از خونریزی جنبش‌های توده‌ای در سال هزار و نهصد و هفتاد و یکی، دانش‌آموز ایلیا باریک کشور را به دلیل باورهای سیاسی ترک می‌کند و پدرش لوکا شغلش را از دست می‌دهد و به آلمان می‌رود. پس از مرگ تیتو در سال هزار و نهصد و هشتاد، حرکت سیاسی تازه‌ای شکل می‌گیرد، اما سرکوب هنوز شدید است. احساس دلتنگی در جان، برادر ایلیا، نیز وجود دارد که با ماریانا، دختر مسئول پلیس و آندریو کمونیست، در عشق است.