طول موج تقریباً هیچ عمل خاصی ندارد و آنچه هم که اتفاق می‌افتد عمدتاً حذف شده است. اگر فیلم را بتوان دارای یک طرح متعارف دانست، این احتمالاً به سه صحنه «شخصیت» اشاره دارد. در صحنه اول، دو نفر وارد اتاق می‌شوند، به طور مختصر صحبت می‌کنند و به آهنگ «میدان‌های توت‌فرنگی برای همیشه» در رادیو گوش می‌دهند. بعداً، مردی (که توسط فیلمساز هالیس فرامپتون بازی می‌شود) به طرز غیرقابل توضیحی وارد می‌شود و روی زمین می‌میرد. و در آخر، مالک زن آپارتمان در حال صحبت با تلفن دیده و شنیده می‌شود، با آرامش عجیب درباره مرد مرده‌ای در آپارتمانش که هرگز او را ندیده است، صحبت می‌کند.