کمی پس از جنگ جهانی دوم، دولت گروهی از رانندگان با تراکتورهای بزرگ را برای پاکسازی و شخم زدن یک قطعه زمین وسیع و بی‌ثمر به نام "کرست راکوش" در تپه‌های کوزوو و متوهیا فرستاد تا برای باغ‌های آینده آماده شود. آنها با بی‌احترامی و شورش از سوی جمعیت بومی آلبانیایی مواجه می‌شوند که به نیت‌های خوب دولت و گروه اعتقادی ندارند.