خط داستانی
ساختار یافته در فصلهای بصری: بندر، لنگرها، باد، پاشش، تپههای شنی، دریای شمال... مجموعهای از تصاویر که نیازی به حکایت یا توضیح ندارند. استورک نگاهی به اوستند ارائه میدهد، جنبههایی که عناصر سازنده متعدد آن را سازماندهی میکنند؛ آب، شن، امواج، زبان سینمایی حیاتی که در تصاویر ساده نمایش داده شده است. یک شوک شاعرانه و حرکتی، بدون داستان یا صدا، که فیلم را از الزام رواییاش رها میکند و آن را به دنیای احساساتی که تنها میتواند حمل کند، بازمیگرداند.