خط داستانی
فیلم سفر شیفته تجربی «در جستوجوی قارچها» (۱۹۵۹–۱۹۶۷) روایت سفرهای هیپنوتیزمی از مسیرهای روستایی مکزیک و شهرهای آمریکاست. کنر نماهای خیابانی سان فرانسیسکو را که اواخر دههٔ پنجاه ثبت شده بود با صحنههای روستایی واهاکا که در سفرهای «جستوجوی قارچ» او در سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲ گرفته شده بود، ترکیب کرد؛ زمانی که برچ و همسرش جین در مکزیکوسیتی زندگی میکردند. در دستکم یکی از این سفرها، کورنِرها با تیموتی لیری، استاد سابق هاروارد و پدیدآورندهٔ آیندهٔ فرهنگ مواد روانگردان، همراه شدند. در سال ۱۹۹۶، کنر دوباره فیلم را بازنگری کرد: از چاپگر نوری برای افزایش مدت زمان از سه دقیقه به چهاردونیم دقیقه استفاده کرد و موسیقی متن جدیدی به نام «پاپی ناگود و گروه شبح» اثر ترِی ریلی به آن افزود تا نسخهای آرامبخشتر اما همچنان مسحورکننده از شکار قارچها بسازد.
