دخترمان نیسی و پسرمان آزا در آپارتمان ما در طبقه فوقانی خیابان شامرز بودند وقتی اسلام بنیادگرا ضربه زد. دوستی از بروکلین با ما تماس گرفت و گفت بیرون بروید که ساختمان نمی‌تواند روی شما بیفتد. اما تا ساعت نه و پانزده دقیقه در ایالت بالا بودیم تا شهر تا حدودی به ترافیک ورودی باز شد تا بتوانم فیلمبرداری را با نزدیک شدن به پل جورج واشنگتن آغاز کنم. هنوز پانزده روز دیگر طول می‌کشد تا بتوانیم دوباره به خانه‌مان برگردیم. دوستم لوسیا آپارتمان بلندمرتبه‌ای به سمت جنوب با دید مستقیم به منهتن دودکش‌دیده را به ما قرض داد. من به فیلمبرداری ادامه دادم، ساعت‌ها مشاهدهٔ خیابان. هرچند برای این مجموعهٔ آزاد مواد عنوانی داده‌ام، این کار چندان یک اثر نیست بلکه نمونه‌ای از واقعیت جاری است.