«زنی از پاریس» (۱۹۲۳) اولین فیلم چارلی چاپLIN بود که برای شرکت فیلمی متحدان به او تاسیس کرد. چاپلین نخست تصمیم گرفت کار دراماتیک بسازد. بازیگر و کارگردان لیف اولمن این فیلم را تحلیل می‌کند و به بازیگری، اصالت شخصیت‌ها و منظرۀ «زنانه» که چاپلین برای نخستین بار در فیلم‌هایش به کار گرفت می‌پردازد.