جان نیوتن کاپیتان کشتی برده است و به ساحل نیجریه نزدیک است. او در محدوده ای از زندگی خود در آستانهٔ تصمیم گیری است؛ اخلاق و دینش در تقاطع با بی‌‌رحمی حرفهٔ انتخابی اش قرار دارد. با پیاده شدن به خشکی، او سفری به سوی رستگاری آغاز می‌کند که در پی آن تراژدی به وجود می‌آید اما محرکی برای دستاوردهای بزرگ‌تر می‌شود. سرود محلیی که در برابر سختی‌ها از طرف بردگان که او به بند کشیده است، سروده می‌شود، الهامی برای رستگاری نیوتن و نوشتن ترانهٔ حیرت انگیز می‌شود.