لئونارد برنستین درباره کودکی در بوستون، رشد موسیقیایی اش در هاروارد و موسسه کورتیس و تأثیر استادان بزرگ مانند ریِنِر، میتروپولوس و کوسِویتسکی صحبت می کند. او احساسات خود را بر اولویت موسیقی تونالی و کنکاش در ماهیت فرایند خلاقانه می‌گوید. از سالن کارنگی هال، صحنه نخستین اجرایش، تا اتاق نشیمن خانه اش و استودیوی خصوصی‌اش که رو به پارک مرکزی نیویورک است، بازتاب‌ها سفرِ هنرمند را در کارنامه ای رنگارنگ و گوناگون بررسی می‌کند.