پس از تحصیل در پایتخت، کات جوان ۱۸ ساله به شهر کوچک خود در منیزاس گرایس بازمی‌گردد تا در مدرسه ابتدایی تدریس کند. پرشور، آزاد و ارتباطی، او در کلاس درس دانش‌آموزان را شیفته می‌کند، اما رفتار پیشرو او برای معلمان محافظه‌کار دههٔ ۴۰ خوشایند نیست. هر روز ایده‌های تازه‌ای می‌آورد. در حالی که آنها از لذت یادگیری با یکدیگر آشنا می‌شوند، دوستان مدرسه نیز نخستین تجربه‌های محبت، دوستی و آزادی را می‌آموزند. معلمه نه تنها دانش‌آموزان را می‌برد بلکه پسران زیباترین شهر را به عشق خود می‌کشاند. این اثر توسط عمو کاتا و نُت کاتبهٔ اسقف آریستیدس ساخته شده است؛ کات رشد کرد با پسر عمویش که بعدها کشیش شد و پس از تحصیل در بیرون شهر به شهر بازگشت.