وقتی دنی، یکی از منسازان خیال Maggie، به موزه ترس کنار دریاچه می‌رود ناامید می‌شود همه چیز درباره قربانیان است حالا مردم به جستجوی عامل وقوع ماجرا می‌پردازند نه کسی که به او آسیب زده شده است این آغاز فرایند فروپاشی است که به نوعی تازه از نمایش تبدیل می‌شود