لوئی مال، کارگردان سینما، هم‌جوار با موج نوی فرانسه کار می‌کرد اما خودش قبول داشت که هرگز کاملاً بخشی از آن نبود و به‌جای آن، اعتبارش را با آثاری مانند «آسانسور به سمت چوبه‌ی دار» (۱۹۵۸)، «زازی در مترو» (۱۹۶۰) و «زیر گوش قلب» (۱۹۷۱) و دیگر فیلم‌هایش تثبیت کرد. در سال ۱۹۷۸، او اولین فیلم انگلیسی‌زبان خود به نام «بچه‌ی زیبا» را ساخت که بسیار جنجال‌برانگیز بود و توسط پارامونت پیکچرز تولید شد. برای نزدیک به یک و نیم دهه پس از آن، او به کار به زبان انگلیسی، عمدتاً در ایالات متحده، ادامه داد و آثاری متنوع مانند «آتلانتیک سیتی» (۱۹۸۰)، «شام من با آندره» (۱۹۸۱)، «کرکرز» (۱۹۸۳)، «خلیج آلامو» (۱۹۸۵)، «آسیب» (۱۹۹۲) و «وانیا در خیابان چهل‌ودوم» (۱۹۹۲) را ساخت. این هفت فیلم انگلیسی‌زبان چه تفاوتی با فیلم‌های فرانسوی‌زبان پیشین مال دارند؟ و وقتی لوئی مال به آمریکا آمد تا فیلم بسازد، چه دید؟ آمریکا برای لوئی مال چه معنایی داشت؟