در بدترین زمان‌ها، مناظر کوهستانی پوشیده از برف آناتولی شرقی مرز کشنده‌ای برای بسیاری از پناهندگان جنگ پس از نبرد ساری‌کامیش در سال 1915 بود و بوم زیبایی و تهدیدی برای این داستان بقا است که به شدت سرد است و اولین فیلم عالی آلفان اشل است. فیلم با سه شخصیت آغاز می‌شود - یک مادر و دختر پناهنده و راهنمای پیرشان - و سفر دشوار آنها را در این زمین بی‌ثمر به سمت ایمنی دنبال می‌کند، در حالی که روس‌ها در حال نزدیک شدن هستند و دیگر بازماندگان، از جمله یک جفت سرباز عثمانی زخمی و یخ‌زده، همه در اطراف همان روستای سوخته‌ای که در مسیرشان پیدا می‌کنند، در حال چرخش هستند. با شکستن جو بن‌بست روحانی‌اش با برخی از چرخش‌های داستانی شوکه‌کننده و همیشه با ترس متقابل غریبه‌ها در شرایط سخت، این فیلم زمین بسیار قابل قبولی را در کنار کلاسیک‌های جنگ جبهه شرقی (در مه، بیا و ببین) تعیین می‌کند در حالی که کاملاً موجود خود را حفظ می‌کند.