بیرو و شونا در زاغه‌ها با دخترشان مونی زندگی می‌کنند. آنها هر صبح با هم به محله‌های مرفه کلکته می‌روند و زباله‌ها را با یک کالسکه جمع‌آوری می‌کنند. آنها اقلام قابل بازیافت را از میان مواد دور ریخته شده جدا کرده و به خانه می‌برند. این اقلام به وسیله‌ای برای داستان‌هایی تبدیل می‌شوند که هر شب با دخترشان به اشتراک می‌گذارند.