در قرن نوزدهم در مونته‌نگرو، سرزمین‌های کوهستانی آزاد در محاصره نیروهای ترک قرار دارند، از غرب جدا شده و غرق در محافظه‌کاری، پدرسالاری و خرافات هستند. مورلاک، شاعری و اسقفی که از شخصیت تاریخی پتر دوم پتروویچ نیگووش الهام گرفته، قبیله‌اش را در برابر مهاجمان رهبری می‌کند. او به شدت بیمار است و به ایتالیا جنوبی فرستاده می‌شود تا درمانی پیدا کند. سفر او به خانه‌ای در ناپل می‌رسد، شهری که به شدت با تپه‌های منزوی زادگاهش در تضاد است. در حالی که مورلاک به وجود خود می‌اندیشد، خدمتکار وفادارش، دیوکو، با نوستالژی عمیق دست و پنجه نرم می‌کند و از ترس مرگ استادش در سرزمینی بیگانه رنج می‌برد.