این مستند به کارگردانی کلر بیله و تاریخ‌نگار کریستف لافایه، استفاده گسترده و سیستماتیک از سلاح‌های شیمیایی در طول جنگ الجزایر را بررسی می‌کند. مبارزان و غیرنظامیان الجزایری که در غارها پناه گرفته بودند، توسط "بخش‌های سلاح‌های ویژه" ارتش فرانسه گازدار شدند. گازی که در اسناد نظامی شناسایی شده CN2D است، استفاده گسترده از آن باعث شد تا شورشیان از مکان‌های "درمان‌شده" فرار کنند، با خطر مرگ در آنجا. این روش یادآور "انفومادها" است که توسط نیروی اکتشافی فرانسه در طول فتح الجزایر در قرن نوزدهم استفاده می‌شد. بین ۸۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ چنین عملیاتی بر روی خاک الجزایر بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۲ انجام شده است. این جنبه تاریخی به دلیل دشواری دسترسی به آرشیوها، که بسیاری از آن‌ها هنوز طبقه‌بندی شده‌اند، کمتر شناخته شده است و سوالاتی درباره حافظه، حقیقت تاریخی و عدالت مطرح می‌کند.