دعرا

در اعماق کوهستان، شارادا، شورشگر سریلانکایی، پس از حمله به پایگاه ارتش به شدت مجروح می‌شود و با نجات راه می‌یابد توسط راهب جوان ਸامیتا. در حالی که شارادا در معبد بهبود می‌یابد، او و سامیتا ایمان‌هایشان را در معرض آزمایش می‌بینند. آیا یک زن شورشی و یک راهب جوان که نمود عمل جمعی برای رهایی از ستم و مراقبه فردی در پی آزادی درونی، نیازهای ضروری بقا و میل کنترل‌نشدنی را تجسم می‌کنند، می‌توانند در صلح در همان فضا با هم کنار بیایند؟