در آغاز جنگ جهانی اول، دولت ایران تصمیم می‌گیرد که بی‌طرف بماند تا کشور را از آسیب‌های بیشتر نجات دهد. اما کشورهای درگیر جنگ، به ویژه قدرت‌های متفق (روسیه و بریتانیا) و قدرت‌های محور (آلمان و امپراتوری عثمانی) موضع ایران را نادیده می‌گیرند و کشور را به میدان نبرد سیاسی و نظامی خود تبدیل می‌کنند. در این شرایط، احمد شاه قاجار، پادشاه جوان ایران، در برابر این سیاستمداران خارجی با تجربه احساس ناتوانی می‌کند. پادشاه جوان هیچ چیزی از دوران کودکی یا نوجوانی‌اش به یاد نمی‌آورد و در یکی از سخت‌ترین نقاط تاریخی ایران، زمانی که سیاستمداران روس و بریتانیایی در اکثر امور داخلی ایران دخالت می‌کنند و حتی بر زندگی شخصی مردم ایران تأثیر می‌گذارند، با کنتس د گوتی، دختر نخست‌وزیر اتریش در ایران ملاقات می‌کند.