خلاصهٔ این متن دربارهٔ پنج استاد بزرگِ بوداییِ شاگردِ بودای پنجگانه است که در زمانی تاریخیِ نیمهٔ نخستِ سده‌های میانی در معابد شائولین ظهور کردند. هر یک از این پنج استاد نمادی از جنبه‌ای از نیروهای آموزشی بود و تاثیر عمیقی بر توسعهٔ هنرهای رزمی، فلسفهٔ مذهب بودایی و تمرینات بدنی در چین داشتند. داستان‌ها بر این محورند که این پنج استاد با ترکیب هنرهای مبارزه‌ای، مدیتیشن و اخلاق انسانی، راهی برای رسیدن به کمال روحی و جسمانی جستجو می‌کردند و میراثی ماندگار در تاریخ شبه‌قارهٔ چین و فرهنگ قهرمانیِ شرق به جای گذاشتند.