گروه دث‌کلاک، که بخشی آمریکایی و بخشی اسکاندیناویایی است، تأثیر ماندگاری بر طرفدارانش دارد که به کلمات آن‌ها جدی نگاه می‌کنند و هر کاری که متن‌های دث‌کلاک می‌گویند انجام می‌دهند. دولت از تأثیر این گروه می‌ترسد و به دنبال نابودی آن از طریق روش‌های پنهانی است؛ به عنوان مثال، با ارسال تولیدکنندگان داروهای روان‌گردان نظامی. دو نفر از اعضای گروه به خاطر پرتاب قهوه داغ به سمت تماشاگران کنسرت، جامعه‌ستیز تلقی می‌شوند و همه آن‌ها با مشکلات عزت نفس مواجه هستند.