در یک منظرهٔ تازه و بی‌انتها، کاوشگران جوان به دنبال کره‌ای می‌گردند که به هامونهٔ زمان پیوسته است. با هر قدم، ستاره‌های خاموش به زبانی ناشناخته زمزمه می‌کنند و شالودهٔ فهم انسان از دنیا به لرزه می‌افتد. آن‌ها نشانه‌هایی از حیات غیرمنتظره را می‌یابند؛ نه موجودی که به زبان ما بنویسند، بلکه علائم ساده‌ای که با ذهنی خالی از پیش‌داوری درک می‌شود. هنجارشکنانِ سکوتِ فضا به آن‌ها یادآور می‌شوند که سیارهٔ اسرارآمیز تنها با پذیرشِ بی‌اعتمادیِ خود از درون، قابل فهم است. با پیشرفته‌تر شدن کاوش، نقشهٔ کهنهٔ آسمان نیز به رویاهای تازه تبدیل می‌شود و سؤالِ مطلقِ وجود را به پرونده‌ای درخشان در ذهن آنان بدل می‌کند: آیا زندگیِ دیگری در جایی خارج از حوزهٔ تصورات ما است یا تنها آوایی است در صدف زمان که به زبانی از نور پاسخ می‌دهد؟